Για να ξεκινήσουμε από τα απλά και τα προφανή καμία ομάδα δεν ξεχωρίζει από μία μόνο αθλήτρια. Και η αλήθεια είναι πως ο ΑΟ Θήρας φέτος έχει βρει πολλές πρωταγωνίστριες. Η αγωνιστική άνοδος της Πάβισιτς από το Δεκέμβριο και έπειτα ήταν τεράστια και κομβική, η Μάασε είναι μια αξιόπιστη διαγώνια ενώ και το δίδυμο των λίμπερο, Τουλγαρίδου-Σαουλίδου, τα πηγαίνει εξαιρετικά. Η παρουσία της Γενιτσαρίδη, όμως, είναι κάτι σαν απαραίτητη κόλα που ενώνει τα κομμάτια του παζλ.
Με βάση τον αρχικό σχεδιασμό ο ΑΟ Θήρας έδειχνε ότι σκοπεύει να πορευτεί με βασικό δίδυμο ακραίων την Πάβισιτς και την Άμποτ. Σύντομα φάνηκε πως η Άμποτ δεν είναι σε θέση να έχει… πρώτο ρόλο τόσο ανετοιμότητας όσο και μικροτραυματισμών. Και έτσι ο κλήρος έπεσε στη Γενιτσαρίδη από νωρίς. Αν εξαιρέσουμε την περασμένη σεζόν όταν και βρέθηκε στον Μίλωνα η Γενιτσαρίδη είχε κατά βάση τον ρόλο της x factor που έρχεται από τον πάγκο για να αλλάξει τη ροή του αγώνα είτε με σερβίς είτε για την υποδοχή της.
Η αλλαγή προπονητή στον ΑΟ Θήρας έφερε και ανακατατάξεις με το «περιβραχιόνιο» της αρχηγού να φεύγει από την Πάβισιτς και να πηγαίνει στη Γενιτσαρίδη, που ήδη μετρούσε ένσημα και εμπειρία στην ομάδα του νησιού από τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό βέβαια μπορεί να είναι δευτερεύον και να μην έχει ουσία στο αγωνιστικό κομμάτι ωστόσο η Ελληνίδα ακραία είχε και τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα για να κουβαλήσει αυτή την ευθύνη. Το έκανε αγωνιστικά αλλά το έκανε και εξωαγωνιστικά.
Αρχικά είναι προφανές πως έδωσε απαντήσεις με τις εμφανίσεις της και βάζοντας… κερασάκι με την παρουσία της κόντρα στον ΖΑΟΝ που χάρισε την πρόκριση στο Final 4. Στην υποδοχή εξακολουθεί να είναι μια αξιόλογη σταθερά και παράλληλα είναι μια πολύτιμη συμπαραστάτρια της Πάβισιτς και της Μάασε στην επίθεση. Δεν υστερεί σε αυτό τον τομέα παρότι τα προηγούμενα χρόνια, τόσο στον Παναθηναϊκό όσο και στον Ολυμπιακό, δεν είχε αξιοποιηθεί ιδιαίτερα για αυτό το στοιχείο. Όχι μόνο έχει καλύψει, λοιπόν, την απουσία της Άμποτ αλλά ουσιαστικά έχει κερδίσει τη θέση της βασικής ακόμα και στις περιπτώσεις που η Αμερικάνα ακραία ήταν διαθέσιμη και φυσικά ακόμα και τώρα που στο ρόστερ υπάρχει η Μιρτσχούλαβα.
Και αν η αγωνιστική της εικόνα είναι εμφανής υπάρχει και η εξωαγωνιστική που δε βλέπει συνήθως το ευρύ κοινό. Μια αρχηγός δε χρειάζεται μόνο να βάζει φωνές ή να βγάζει πύρινους λόγους στα αποδυτήρια. Αυτό που είχε πει πρόσφατα και ο Τζιοβάνι Γκουιντέτι για τις αθλήτριες που ξεχωρίζουν είναι το “yes coach” και η πειθαρχία. Αυτό ίσως και να είναι το στοιχείο που την κάνει ακόμα πιο πολύτιμη για την ομάδα της, η πειθαρχία και η υπομονή. Ουδέποτε ζήτησε φώτα και λάμψη και ουδέποτε νοιάστηκε για ατομικές διακρίσεις και MVP. Όταν μια αθλήτρια αφοσιώνεται πλήρως στην ομάδα και ενδιαφέρεται μόνο για το πως θα κάνει καλύτερο το σύνολο την κάνει αμέσως και απαραίτητη.
Είναι σαφές πως η Γενιτσαρίδη έκανε ως τώρα πολλές καλές εμφανίσεις και είναι επίσης σαφές πως διανύει την καλύτερη σεζόν της καριέρας της παρότι ενδεχομένως να μην την ξεκίνησε έχοντας ρόλο βασικής. Από πλευράς πνευματικής ετοιμότητας αλλά και από σωματικής κατάστασης είναι σε πολύ καλή κατάσταση και σίγουρα αυτό έχει παίξει κομβικό ρόλο σε μια σεζόν που ο ΑΟ Θήρας ξεπέρασε τις δυσκολίες του και βρίσκεται και πάλι στα ψηλά πατώματα της βαθμολογίας αλλά και στο Final 4.
Προέλευση : www.sdna.gr




