Α.Ο. Θήρας: Από το ηφαίστειο, με τη δύναμη της παλίρροιας στην «Κούπα»;

H αντίστροφη μέτρηση για το Allwyn final-4 Κυπέλλου Ελλάδας Γυναικών άρχισε και ο Α.Ο Θήρας συνεπής για μια ακόμη φορά στα ραντεβού του με τις 4 κορυφαίες ομάδες του θεσμού,  ετοιμάζεται στη Χαλκίδα να δώσει το παρών για 7η φορά στην ιστορία του σε τελική φάση.
 

Ένα ακόμη βήμα σε μία πορεία που άρχισε ως… παραμύθι το 2012, από την τρέλα και την αγάπη μιας παρέας ρομαντικών φίλων του αθλήματος, που έχει φέρει σήμερα την ομάδα στην “ελίτ” του ελληνικού βόλεϊ. Μέσα σε 2 χρόνια από τη μέρα της ίδρυσής του ο Α.Ο. Θήρας “σκαρφάλωσε” από το τοπικό πρωτάθλημα Κυκλάδων στην κορυφαία κατηγορία του αθλήματος και έκττοτε φιγουράρει στα “σαλόνια”, κάνοντας ένα ολόκληρο νησί περήφανο.

Σε σύγκριση με τις άλλες 3 φιναλίστ της Χαλκίδας, η τροπαιοθήκη της Σαντορίνης είναι, μετά και την κατάκτηση του φετινού Σούπερ Καπ του Πανιωνίου, η μοναδική δίχως επίσημη κούπα ή τίτλο. Ωστόσο «ξεχειλίζει» από αγάπη, όραμα, μεράκι και τη θέληση των ανθρώπων του συλλόγου να αναπτύξουν το άθλημα όχι μόνο στο νησί, αλλά σε ολόκληρες τις Κυκλάδες, επενδύοντας στα νέα παιδιά.

Για να φτάσει στη φετινή διοργάνωση η ομάδα του ηφαιστείου να διεκδικεί την πρόκρισή της σε 4ο τελικό του θεσμού, πέρασε κυριολεκτικά και μεταφορικά από “40 κύματα”. Αντιμέτωπη όλα αυτά τα χρόνια με τα προβλήματα και τις αντιξοότητες της νησιωτικότητας, την απόσταση από την ηπειρωτική Ελλάδα, τα συνεχή ταξίδια και σημαντικά έξοδα  μετακινήσεων και διαμονών, ο Α.Ο. Θήρας κατάφερε, όχι μόνο να «κολυμπήσει» στα βαθιά, αλλά να βρεθεί στον «αφρό» του αθλήματος. Με ταπεινότητα, δίχως “μεγάλα λόγια”, αλλά και χωρίς οικονομικές υπερβάσεις και μεταγραφές “αερδοδρομίου”. Με τα σωστά και τα λάθη της, αλλά κυρίως με σκληρή δουλειά η διοίκηση του Γιώργου Σκοπελίτη, του Αντιπροέδρου Ανδρέα Πατινιώτη και των υπόλοιπων μελών του ΔΣ καταφεραν λειτουργώντας ως “οικογένεια” με μεθοδικές, αλλά και όποιες απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις, πάντα με την πολύτιμων στήριξη σημαντικών χορηγών, να δημιουργήσουν και φέτος μια μαχητική ομάδα, που σε κάθε αγώνα παίζει ελευθέρα, προσφέρει όμορφο θέαμα και παλεύει για τη νίκη.

Για αυτό στο Allwyn final-4 της Χαλκίδας οι φίλοι του αθλήματος περιμένουν έναν συναρπαστικό α’ ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ. Οι 8 – 6 νίκες των Θεσσαλονικιών σε 14 «μονομαχίες» στη Volley League Γυναικών με τις Σαντορινιές, αποτυπώνει την ανταγωνιστικότητα των μεταξύ τους αγώνων, όπως εξάλλου και οι μοιρασμένες τους νίκες (1-1) με φόντο το Κύπελλο Ελλάδας. Με τη διαφορά ότι η νίκη του ΠΑΟΚ το 2021 στον τελικό που διεξήχθη όχι σε μορφή φάιναλ φορ, στην Ηλιούπολη, χάρισε στο «δικέφαλο του Βορρά» τη μοναδική «κούπα» στην ιστορία του τμήματος.

Σε αντίθεση πάντως με την περσινή σεζόν, όπου ο ΠΑΟΚ εξελίχθηκε σε «κακό δαίμονα» για τις νησιώτισσες, φέτος ο Α.Ο. Θήρας με 2 νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις για το πρωτάθλημα, δείχνει να έχει «πάρει τον αέρα» του ΠΑΟΚ.
 

Στα “νοκ άουτ” παιχνίδια όμως, ενός κατ’ εξοχή θεσμού εκπλήξεων, όπως οι ημιτελικοί  Κυπέλλου, παραδόσεις και αριθμοί συχνά πάνε… περίπατο. Τα στοιχεία,  που συνήθως γέρνουν την πλάστιγγα, πέρα από τα λάθη και το άγχος, είναι κυρίως η “δίψα” για διάκριση και το “μάτι που γυαλίζει”.

Το “θέλω” όμως στη φετινή διεκδίκηση του Κυπέλλου δεν βρίσκεται μόνο στο τάραφλεξ, αλλά και στην άκρη του πάγκου της Σαντορίνης. Εκεί όπου “δεσπόζει” η μορφή του Ηρακλειώτη, Μανώλη Σκουλικάρη. Προπονητής «ειδικών αποστολών» πάει για 2η συνεχόμενη χρονιά σε φάιναλ φορ Κυπέλλου Ελλάδας, μετά την περσινή 3η θέση με την Θέτιδα Βούλας.
 

Ανέλαβε το το τιμόνι της ομάδας, μετά την παραίτηση του Ιταλού προκατόχου του, Μ. Φρέσκι και με την πλήρη στήριξη και εμπιστοσύνη της διοίκησης διατηρεί με τη σκληρή και μεθοδική δουλειά όλου του σταφ, σταθερά την ομάδα εντός της διεκδίκησης των εγχώριων στόχων.

Απέναντι στο όνομα, το “βάρος” της φανέλας του αντιπάλου του, ο Α.Ο. Θήρας οφείλει  στον ημιτελικό της Πέμπτης να «πατήσει» γερά στην εμπειρία των τριών προκρίσεων σε τελικούς. Να βρει ξανά το δρόμο για ένα ακόμη ραντεβού τροπαίου. Μιας «κούπας» που σχεδόν άγγιξε σε Σέρρες (2018), Ηλιούπολη (2021) και Ηράκλειο (2022), αλλά δεν κατάφερε να χαρεί στην αγκαλιά του και να γυρίσει με αυτήν στην Καλντέρα.
 

Γιατί σε ένα ακόμη φάιναλ φορ η ομάδα της Σαντορίνης, δεν έχει να χάσει τίποτα. Έχει μόνο να κερδίσει. Και που ξέρεις; Μπορεί τελικά τα «τρελά νερά» του Ευρίπου, να… βγάλουν με τη βοήθεια της παλίρροιας το τρόπαιο για πρώτη φορά στο λιμάνι της Σαντορίνης Και ίσως, αυτό να’ ναι η απαρχή για μελλοντικές διακρίσεις και νέες “χρυσές σελίδες” στην ιστορία του Κυκλαδίτικου συλλόγου!

Προέλευση - Αναδημοσίευση απο  www.volleyplanet.gr