Αναστάσιος Νικόλαος Ζώρζος: Λεβέντης τη Σαντορίνη κυβερνά και τη δοξάζει στο ντουνιά

Σε κείμενά της η Δρ Βασιλική Παναγιωτοπούλου, Αρίστη Σύμβουλος Φιλολόγων Κυκλάδων, για το Δήμαρχο Θήρας, αναφέρει τα ακόλουθα : 
 
Νίκο Ζώρζο, Άρχοντα Δοξασμένε στο ντουνιά
Μοναδικέ Λεβέντη στα παγκόσμια χρονικά, 
Ύμνο θαυμαστό Σου πλέκω για τη Λεβεντιά 
και της Σαντορίνης μας τη θεσπέσια Ομορφιά
με λατρεμένα μου τραγούδια παραδοσιακά
ευωδιαστά της πατρίδας μου άνθη λογοτεχνικά 
χρυσοστεφανωμένα με χρώματα ειδυλλιακά
που με απέραντη αγάπη και θαυμασμό, μαγικά
αναβλύζουν απ’ τη λουλουδισμένη μου καρδιά!
Ανθισμένες της ψυχής μου οι γλυκές ευαισθησίες 
σε Σαντορινιές παραλλαγές με ωραίες μελωδίες! 
Μ’ αυτά μεγάλωσα στων λουλουδιών τη μοσχοβολιά, 
κι αγάπη στων θαλλερών αμπελώνων μας την αγκαλιά! 
Γλυκόλαλος αντηλαλεί ο μαγικός αχός τους μελωδικά
με την αηδονόλαλη της Μανούλας και του Πατέρα μου λαλιά!

Σαρώστε όλες τις αυλές, κάθε στενό σοκάκι
για να περάσει ο Δήμαρχος στο άσπρο Του το άτι!
 
Με τι καμάρι περισσό διαβαίνει! Καμαρώνει!
-Πες μας, καλέ μας Δήμαρχε, τι πόθος Σε λαβώνει…
-Τη Θήρα την Πεντάμορφη την Πολυχαϊδεμένη
Ποθώ για πάντα να θωρώ Πρώτη στην Οικουμένη!
 
Πρίγκηπα Εσύ και Βασιλιά της Όμορφης της Θήρας!
Δώρο είσαι της Παναγιάς και της Καλής της Μοίρας!
Δικά σου είναι τα Οράματα, δικά σου και τα Θαύματα
της Θήρας, με ομορφιά και χάρη, Θαυμαστό Μαργαριτάρι!
 
Σ’ όσους τόπους κι αν επήγα τέτοια Λεβεντιά δεν είδα!
Να ναι ο Δήμαρχος Αστέρι και η Θήρα Περιστέρι!
Σαν κοριτσάκι όμορφο, Θήρα μου, Σε νταντεύει!
Σε καμαρώνει, Σε τιμά, στο Σύμπαν Σε παινεύει!
 
Αχ! Σαντορίνη μου θεά, γύρισα χώρες και χωριά
σαν τη δική σου Ομορφιά δεν βρήκα άλλη στο ντουνιά!
Μεσ’ του Αιγαίου τα νερά ανθίζεις σαν τριανταφυλλιά!
Μούσα, Νεράιδα, Θεά κι η πλάση μας μοσχοβολά!
 
Όλο τον κόσμο εγύρισα να βρω γλυκό σταφύλι!
Δεν βρήκα άλλο γλυκύτερο από τη Σαντορίνη!
Στα μαγευτικά Σου αλώνια πέρδικες λαλούν κι αηδόνια!
Και η φύση όλη ξυπνάει και τα κάλλη της σκορπάει!
 
Στα ωραία σου τ’ αλώνια φτερουγίζουν χελιδόνια!
Και οι όμορφες ξυπνάνε και γλυκό κρασί κερνάνε!
Βρύση μου μαλαματένια με ηλιοβασίλεμα μαγικό!
Όλο θαύματα αναβλύζεις σαν το γάργαρο νερό!
 
Η δική Σου η Ομορφιά, Μοναδική είναι στο ντουνιά!
Μέθυσα με γλυκά κρασιά, φτερούγισα από χαρά!
Εσύ μου πήρες την καρδιά, αχ Σαντορίνη μου γλυκιά!
Γοργόνα μου, Νυφούλα μου, Χρυσή Βασιλοπούλα μου!
 
Θήρα μου Πεντάμορφη, για το χατίρι Σου ο Δήμαρχος θυσία!
Φαινόμενο εκπληκτικό! Πρωτοφανές, Μοναδικό σε όλη την Ιστορία!
Χάρη χρωστάς στον Δήμαρχο- Στολίδι Σου, θυσιάζεται για Σένα!
Σε δοξάζει στο ντουνιά, όλα χαλάλι Σου θεά για Σένα ονειρεμένα!
 
Σαν Κόρη Λυγερόκορμη και Πολυχαϊδεμένη
Σε προσέχει ο Άρχοντας, Νύφη Καμαρωμένη!
Σαντορίνη μας τρανή, μαγική, ειδυλλιακή!
Χάρισέ μου τ’ άνθη Σου το ρο΄ι΄δο κοκκινάδι Σου!
 
Θήρα μου, τη θάλασσα τη γαλανή θα τήνε χαλικώσω,
Θα τήνε στρώσω μάρμαρα να ρθώ να σ’ ανταμώσω!
 
Μέρα μέρωσε, μέρα η αυγή χαράζει τώρα τα πουλιά,
τώρα τα πουλιά, τώρα τα χελιδόνια, τώρα οι πέρδικες,
τώρα οι πέρδικες συχνολαλούν και λένε:
Ελάτε εδώ οι όμορφες κι εσείς καλοί λεβέντες
στη Θήρα μας τη Θεϊκή Κόρη τη ζηλεμένη!
Τρέξτε γοργά να απολαύσετε παραδεισένια ομορφιά
κορμί κυπαρισσένιο κι άσπρονε λαιμό
σαν την Άνοιξη, σαν του Μαγιού το δρόσο, 
χρώματα, χαρές, αρώματα και μόσχο!
 
Σαράντα παλληκάρια από τη Λειβαδιά
πάνε στη Σαντορίνη, την Πεντάμορφη θεά!
Πού ‘χει Λεβέντη Δήμαρχο και γλυκά κρασιά!
Μόλις στον Πύργο φτάνουν τον Δήμαρχο απαντούν!
Γειά Σου, Χαρά Σου Άρχοντα!- Καλώς τα παιδιά,
στου κόσμου το διαμάντι, στην πανώρια ομορφιά
πού ΄χει Τρανούς Ανθρώπους με καλή καρδιά! 
 
Εδώ στου κόσμου την Καρδιά πάντα χαρές και γέλια!
Στον τρύγο τραγουδιών φωνές, ξεφάντωμα στ’ αμπέλια!
Ελάτε να τρυγήσουμε στους θαλλερούς αμπελώνες!
Γλέντια, τραγούδια και χοροί θα μείνουν στους αιώνες!
 
Κι όταν χορεύει η Λεβεντιά της Πασχαλιάς τη μέρα,
αχολογούν τα τύμπανα και κελαηδά η φλογέρα!
Ελάτε να απολαύσουμε Μαγεία στην Καλντέρα
Πώς φτερουγίζει η καρδιά απ’ τα σύννεφα πιο πέρα!
 
Δεν είναι η Σαντορίνη μας ρούχο αδειανό χωρίς κορμί, 
Το θαύμα είναι του Σύμπαντος Βασίλισσα και Καλλονή!
Πριγκήπισσα Λαμπρή πιο Όμορφη από την Ομορφιά!
Σαγηνεύει, θέλγει, συναρπάζει με λυγερή κορμοστασιά!
 
-Νεραντζούλα φουντωμένη,
πού ‘ναι τ’ άνθη σου νεραντζούλα πού ‘ναι τ’ άνθη σου
πού ‘ναι η πρώτη σου εμορφάδα 
και τα κάλλη σου νεραντζούλα και τα κάλλη σου;
-Φύσηξε βοριάς κι αέρας και τα τίναξε…
-Σε παρακαλώ βοριά μου φύσα ταπεινά
ν’ αρμενίσουν τα καράβια τα Σαντορινιά
πού ‘χουν ναύτες παλληκάρια όμορφα παιδιά
και Λεβέντη Καπετάνιο τον Ζώρζο τον Νικόλα!
 
Στον Πύργο τον Αρχοντικό στολίδι στην Οικουμένη,
Πολιτισμός ανθεί, Παράδοση στον κόσμο ξακουσμένη!
 
Εδώ στον Πύργο πού ‘ρθαμε καλέ σήμερα
πολλοί είναι μαζεμένοι, σαν τι Χαρά θα γένει!
 
Ένα τραγούδι θα σας πω απάνω στο σταφύλι
Να ζήσει η Σαντορίνη μας και οι καλοί της φίλοι!
 
Ένα τραγούδι θα σας πω απάνω στο κεράσι!
Τα θαύματα του σύμπαντος η Θήρα μας τα έχει ξεπεράσει!
 
Ένα τραγούδι θα σας πω απάνω στο πεπόνι!
Να ζήσεις Λεβέντη Δήμαρχε και οι Κάτοικοί της όλοι!